شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.
فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته.
شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت
و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه عشق گرفت.

                                                         خدا گفت : دیگر تمام شد. 
                                             دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود. 
                                زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است 
                                      و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ

                                                   اگه مرد راه نیستی سفر نکن  

دو چيز را فراموش نكن: ياد خدا و ياد مرگ.

دو چيز را فراموش كن : بدي ديگران در حق تو و خوبي تودر حق ديگران

چهار چيز را نگه دار : گرسنگيت را سر سفره ديگران، زبانت را در جمع ، دلت  را سردر نماز .چشمت در خانه ي دوست

رفیق من سنگ صبور غمهام

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیشکی نمی فهمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دلزده از لیلیا (لیلی ها)

خیلی دلم گرفته از خیلیا

نمونده از جوونیام نشونی

پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد و سوت و کور

توی شبات ستاره نیست

موندی و راه چاره نیست

اگر چه هیچکس نیومد

سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیار و مرد باش

اگر بیای همونجوری که بودی

کم میارن حسودا از حسودی

صدای سازم همه جا پر شده

هر کی شنیده از خودش بی خوده

اما خودم پر شدم از گلایه

هیچی ازم نمونده جز یه سایه

سایه ای که خالی از عشق و امید

همیشه محتاج به نور خورشید

                               آنجا که کشتن عاطفه فرهنگ میشود 

    دلها برای مردن گل سنگ میشود 

 من بیصدا به یاد خودم ساز میزنم

  آری

   دلم برای خودم تنگ میشود

دیگه حالم از هر چی حرف عاشقونست بهم میخوره

                   عمري با غم عشقت نشستم
                                  به تو پيوستم و از خود گسستم
                                                 وليكن سرنوشتم اين 3حرف بود
                                                               تورا ديدم ، پسنديدم ، گسستم

 اتل متل جدایی، عروسکم کجایی؟
گاو حسن پریشون، یه دل داره پر از خون
عشقم که رفت هندستون، خونم شده قبرستون
یه عشقه دیگه بردار، یه دنیا غصه بردار
اسمشو بزار بچگی، تا آخر زندگی
هاچین و واچین تموم شد، عمر منم حروم شد!

 وقتي تو پيروز ميشي من با غرور به همه ميگم : هي اون دوست منه !
اما وقتي ميبازي كنارت ميشينم و ميگم : هي من دوست توام . . .

میگن شیشه ی عمر آدما اگه خیس بشه عمرشون کم میشه, میدونستی چشات شیشه ی عمر منه؟! پس مواظب عمر من باش

میدونی فرق تو با پروانه چیه؟
.
.
.
.
پروانه از قشنگی اسیر میشه ولی تو با قشنگیت اسیر میکنی

اگه گفتی دوستت دارم چند حرفه؟
.
.
.
.
دیدی اشتباه کردی
دوست داشتن حرف نیست یه زندگیه
اما زندگی 2 حرف بیشتر نیست : تو

کاش بودی تا دلم تنها نبود، تا اسیر غصه ی فردا نبود، کاش بودی تا فقط باور کنی، بی تو هرگز زندگی زیبا نبود

 گاهی وقتا زندگی تمام حواسشو جمع می کنه تا ببینه تو چی دوست داری ، تا درست همون رو ازت بگیره. . . !

ز تمام بودنی ها ، تو فقط از آن من باش
که به غیر با تو بودن دلم آرزو ندارد

شب عطر ِ گــُل آوُرده .. یعنی که تو نزدیکی!

می بوسمت امشب یا .. می ترسم از آئیـنه !؟

بی طاقته دل گرچـه این فـاصله شیرینه

خاطراتِ مــن با تــــو

کوتاهه ولی کم نیست

من گذشتم از دنیا

غیر از تو رو یادم نیست..

تو مال ِ خودم میشی .. این معجزه ی من بود !

اینبار بخواه از من دستاتو بگیرم زود!

عـکســای تو تاریکه ، چشمای تو غمگینه

من ، قابِ تو میشم که .. دنیا تو رو می بینه !!

از گل پرسیدن عشق چیست گفت:پرپرشدن...

از زمین پرسیدن عشق چیست گفت:لرزیدن...

از آسمون پرسیدن عشق چیست گفت:باریدن...

از انسان پرسیدن عشق چیست ناگهان ندایی از درونش گفت:یک عمر جدایی...

دست هايي که ياري مي رسانند مقــدس تر از دست هايي هستند که دانه هاي تسبيح را مي گردانند

اگر همواره مانند گذشته بينديشيد، هميشه همان چيزهايي را به ‌دست مي‌آوريد كه تا بحال كسب كرده‌ايد .( فاينمن) 

به جاي اين كه سعي كنيد مرد موفقيت باشيد، سعي كنيد مرد ارزشها باشيد. (آلبرت انيشتين) 

حقيقت چيزي نيست که نوشته مي‌شود .. آن چيزي است که سعي مي‌شود پنهان بماند!

يا چنان نمای که هستی، يا چنان باش که می‌نمايی  (بايزيد بسطامی)

هيچ شعری شاعر ندارد، هر خواننده‌ی شعری شاعر آن لحظه‌ی شعر است.   (پابلو نرودا)

کسی که می‌خواهد رازی را حفظ کند بايد اين واقعيت را که رازی دارد، کتمان کند.   (گوته)

فرق انسان و سگ در آنست كه اگر به سگی غذا بدهی هرگز تو را گاز نخواهد گرفت.(تولستوی) 

در بين تمامي مردم تنها عقل است كه به عدالت تقسيم شده زيرا همه فكر مي‌كنند به اندازه كافي عاقلند.  (رنه دكارت) 

وقتی انسان دوست واقعی دارد كه خودش هم دوست واقعی باشد. (امرسون) 

چهره ام هرگز پريشاني نداشت

كاش مي شد دفتر تقدير عشق

حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را

بي خطر پيمود و قرباني نداشت

 -------------------------------------

     عشق مثل بازی قمار میمونه ، دل نداری بازی نکن

     گر هیچ مرا در دل تو جاست بگو ، گر هست بگو ، نیست بگو ، راست بگو